Abdollah Momeni - عبدالله مومنی
خلاصه
عبدالله مومنی سخنگوی سازمان دانشآموختگان ایران(ادوار تحکیم وحدت) و رهبر دانشجویی در اعتراضهای 1999 است. مدت کوتاهی بعد از اعتراضها به انتخابات ریاست جمهوری در 2009، او توسط وزارت اطلاعات بازداشت و به نه سال زندان محکوم شد. بر اساس گزارش شاهدها و نامهای که او به آیتالله خامنهای در 2010 نوشت، با او در زندان بدرفتاری شده و مورد شکنجه قرار کرفته است.
شخصی
عبدالله مومنی در 31 می 1978 متولد شد. تا زمان دستگیری او، که مجر به اخراج وی شد، یک معلم بود. او با فاطمه آدینهوند ازدواج کرده و سه فرزند دارد. همسر او قبلا، همسر برادر وی بوده که در جنگ هشت ساله ایران و عراق کشته شده است.
کار
عبدالله مومنی در اعتراضهای سال 1999، زمانی که خیلی از دانشجویان به لغو امتیاز روزنامه "سلام" دست به اعتراض و تحصن زده بودند بازداشت شد.
در سال 2009 او برنده جایزه حقوق بشر "هومو همینی" از جمهوری چک شد. این جایزه هر ساله توسط سازمان غیر دولتی People in Need به فعالانی اهداء می شود که در مبارزه برای دستیابی به آزادی بیان و دمکراسی، تاثیر گذار بوده اند.
فرایند دستگیری
او به خاطر فعالیتهای حقوق بشری اش چند بار به زندان رفته است. از جمله در ۱۸ تیر سال ۱۳۸۶ پس از حمله مسلحانه نیروهای امنیتی به دفترسازمان دانش آموختگان بازداشت شد و وقتی که آزاد شد بسیار لاغر و ضعیف شده بود، او ۱۴ کیلو وزن کم کرده بود و به شدت بیمار بود. خود وی تا کنون درباره علت این بیماری در زندان در مجامع رسمی سکوت کرده است. به تعبیر یکی از فعالین سرشناس سیاسی او "رکورد دار اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران است" و در عین حال یکی از قربانیان نقض حقوق بشر. میتوان گفت او اکنون از مرحله فعال دانشجویی عبور کرده و به یک فعال سیاسی سرشناس با دغدغههای حقوق بشری تبدیل شده است.
در تیر ماه ۱۳۸۶ که وی بازداشت شده بود، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی، منزل آنها را به شدت بازرسی و تفتیش کردند و ۴ کارتن از وسایل شخصی او از جمله کیس کامپیوترش را با خود بردند.
عبدالله مومنی شب ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران در ساختمان ستاد شهروند آزاد در میدان ونک تهران که ریاست ستاد شهروند آزاد (حامیان کروبی) را بر عهده داشت بازداشت شد.او و سازمان ادوار تحکیم در این انتخابات از حامیان کاندیداتوری مهدی کروبی بودند .مومنی معتقد بود"رای به کروبی رای به دموکراسی و حقوق بشر است."
فاطمه آدینه وند همسر وی یک هفته پس از دستگیری عبدالله مومنی توانست برای اولین بار او را ملاقات کند.در ابتدا روشن نبود که او در کجا بازداشت است، همسر او معتقد است که او در زندان بدنام اوین تهران نمی باشد. بعد از اولین ملاقات همسر عبدالله مومنی وضعیت وی را اینگونه شرح میدهد:"او را در خارج از زندان دیدم. از نظر جسمی بسیار ضعیف توصیف بود و بسیار لاغر. توانایی ایستادن نداشت و وقتی او را دیدم در ابتدا نتوانستم او را بشناسم. آثار کبودی در چهره اش مشخص بود".
به هر حال عبدالله مومنی در دادگاه نمایشی، که تلویزیونی دولتی ایران آن را پخش کرد، به گناه خود اعتراف کرد. اتهام های او به این قرار است: "تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی از طریق مصاحبه با رسانههای ضد انقلابی" ، اختلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمعها"و" اقدام بر ضد امنیت ملی "است.
او به شش سال زندان برای "شرکت در تجمعات بعد از انتخابات" و به دو سال برای "فعالیت علیه امنیت ملی "محکوم کردند. این درحالی هست که همسر او گفته او در هیچ تجمعی نبوده است. همینطور گزارش دادهاند که عبدالله مومنی در طول محاکمه وکیل نداشته است.
مومنی در جولای 2010 نامهای به آیتالله علی خامنهای، رهبر ایران نوشت. در این نامه شرح بخشی از شکنجههایی که شده بود را نوشت.
در تاریخ 22 نوامبر 2010 غلامحسین محسنیاژهای سخنگوی قوه قضایه در مصاحبهای گفته که گفتههای مومنی، دروغ و ناباورانه است. مومنی این مصاحبه را خواند و نامه دوماش را اینبار به محسنی اژهای نوشت و گفت:"در شرح شکنجه های بازجویان سر سوزنی اغراق نشده است".
در 26 جولای به دلیل مشکلاتی که برای خانواده آنها به وجود آمده بود، او به همراه تعداد دیگری از زندانیان دست به اعتصاب غذا زد. در تاریخ 27 جولای ، بیش از ده زندانی، از جمله عبدالله مومنی به سلول انفرادی منتقل شدند. 22 روزدر سلول انفرادی که 18 روز آن در اعتصاب غذا بود.
در پایان ماه نوامبر همان سال، مومنی مبتلا به نارسایی کلیه شد. به گفته همسر او در حال حاضر او به لحاظ جسمی بهتز است اما وضعیت روحی او خوب نیست. در حال حاضر خانواده مومنی اجازه دارند تا تنها یک بار در ماه از طریق یک پنجره از شیشه ای (ملاقات کابینی) هم دیگر را ببینند.
شرایط زندان
مومنی در زندان بدنام اوین در شمال غرب تهران و در بند 350 زندانی است. این زندان قبل از انقلاب اسلامی در سال 1979،ساخته شده که زندانیان سیاسی دوران شاه نیز در آنجا نگه داشته میشدند.
زمینه
دوار تحکیم وحدت یا سازمان دانشآموختگان ایران اسلامی یک سازمان سیاسی و دانشجویی منتقد حکومت ایران است که اعضای سابق دفتر تحکیم وحدت که پس از فارغالتحصیلی تمایل به ادامهٔ فعالیت تشکیلاتی دارند به عضویت آن در میآیند.
این سازمان در انتخابات دور نهم ریاست جمهوری ایران در موضع تحریم بود. این سازمان در انتخابات دور دهم ریاست جمهوری از مهدی کروبی حمایت کرد.
بسیاری از اعضای ادوار تحکیم وحدت در جریان اعتراضات بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم دستگیر شدند. از جمله دبیرکل این سازمان دکتر احمد زیدآبادی است که به ۶ سال زندان و تبعید در گناباد و محرومیت مادامالعمر از فعالیتهای اجتماعی و سیاسی محکوم شد.
