Black list for publishers and authors - لیست سیاه
برای ناشران و نویسندگان
اتاق فکری نزدیک به دولت لیست سیاه مفصلی را منتشر کرد ? انتشارات و کتاب فروشیها تعطیل میشوند.
جمهوری اسلامی ایران اقدامات گسترده ای را علیه ناشران مستقل و نویسندگان به اجرا میگذارد. یک اتاق فکری نزدیک به دولت گزارشی 67 صفحه ای در رابطه با ناشران ونویسندگانی که به گفتۀ این اتاق فکر سرنگونی نظام را دنبال میکنند منتشر کرد.
این اتهام در جمهوری اسلامی اتهام بسیار سنگینیست به دلیل اینکه انتقاد از راهروی اسلامی حکومت به عنوان محاربه با حکم اعدام توأم است. چندین ناشر ایرانی دفاتر خود را در هفته های گذشته تعطیل کرده اند.
از این سند به عنوان "یک لیست سیاه که به دستگیری و کشتار ناشرین و نویسندگان مشروعیت میبخشد" نام IGFM
میبرد. این سند توسط یک موسسه که نام خود را روی پایگاه اینترنتی به
"Islamic Republic of Iran?s Soft Security Strategic Think Tank"
ترجمه میکنند تهیه گشته است. این یگان گزارش 67 صفحه ای را با عنوان "پژوهش در سقوط نرم در حوزۀ نشریات" درج کرد. www.amniatenarm.com و هم در وبلاگ خود jang-narm.com هم در پایگاه اینترنتی
در این گزارش چندی از انتشارات نویسندگان نامدار ایرانی معرفی شده و مورد تحقیق قرار گرفته شده و ناشران و کارمندانشان متهم به تلاش بر سرنگونی میگردند. همچنین از اندی از نویسندگان نامدار, مترجمین, محققان علوم اسلامی, محققان علوم سیاسی, فیلم نویسان, محققان علوم تاریخ, فلاسفه و متخصصان الهیات نام برده میشود.
تعطیل کردن موسسات و کتاب فروشی ها
بویژه انتشارات نی به اتهام بودن جبهۀ انتشاراتی مبارز بر علیه نظام اسلامی در ایران هدف حمالات است. سردبیر این انتشارات "جعفر همایی" یکی از مهمترین منتقدین وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از دورۀ نخست ریاست جمهوری احمدی نژاد به شمار میرود. خبرگزاری دولتی ایسنا درتاریخ 22 دی ماه 1389 گزارش داد که انتشارات نی از چند هفتۀ پیش شعبۀ خود را در تهران تعطیل کرده است.
دلیل این تعطیلی تا به حال نا معلوم است. به گزارش ایسنا سر دبیر انتشارات "در سفر" بوده و قابل دسترسی نیست. نی به خصوص در حوزه های ادبی, جامعه شناسی و فلسفه منتشر میکرد. تعداد بسیاری از انتشارات دیگر پس از انتشارات نی شعب خود را, به گفته, به خاطر دلایل اقتصادی و کمبود بودجه در تهران بسته اند.
حتی بزرگان فکری ایران که شهرت بین المللی دارند مانند محسن کدیور ونویسندگانی همچون رامین جهانبگلو, حسین نصر, عمادالدین باقی, ابراهیم نبوی و محسن مخبلباف دربین نویسندگان محکوم شدۀ انتشارات نی هستند.
چندین نفر از اشخاص مذکور در این سند در حال حاضر در زندان بسرمیبرند, و گروهی دیگر ایران را ترک کرده اند. جمهوری اسلامی به صورت فزاینده درسوی حرکت به سمت حکومت مطلقه است. IGFMطبق نظر سنجی
دگراندیشان به طرز مکرر مورد هدف مجازات میگیرند. این جو ارعابی به این نحو تولید شده هدف پیش برد یکدست شدگی مطلق را دارد.
مجوز حقوقی کشتار بدون حکم دادگاه
قانون جزایی جمهوری اسلامی ایران دارای بندهای میباشد که قتل افرادی مشخص را بدون اتهام و دادخواهی ? بالفعل با قضاوت شخصی ? مشروع میداند, بدون آنکه مجرم مورد تحریمی قرار گیرد. اصطلاح فقهی به کار برده شده در بند 226 قانون جزایی اسلامی "محظور الدم" است.
این اصطلاح برای کسانی بکار برده میشود که "خونشان بی ارزش" است. از جمله این افراد مرتددین, یعنی کسانی که بدین اسلام پشت کرده اند و افراد "حفاظت نشده" مانند ملحدین و مراحبین هستند. با وجود اینکه این تفسیر حقوقی متعارض با استانداردهای بین المللی حقوقی است بخشی از قانون جزایی ایران را تشکیل میدهد.
از این موقعیت حقوقی به عنوان دعوتی از گروه های تندرو و شبه نظامی برای مرعوب کردن مخالفان نظام IGFM اسلامی انتقاد میکند.
اگر مقصر حتی به "اشتباه" فرض داشت که قتل قربانی اش "مشروع" میبوده است مجازات جزایی پیش بینی شدۀ وی طبق بند 295 قانون جزایی ایران نسخ میشود. جانی اعدام نمیشود بلکه فقط باید "دیه" پرداخت کند. موارد جنایی که قاتلین درآن از این بند سؤ استفاده میکنند در ایران بسیارزیاد است.
بیش از 100 اعدام در طی 37 روز
در تاریخ 26 ژانویه 2011 اشاره کرد که از 19 دسامبر2010 103 حکم اعدام در ایران به اجرا گذاشته شده IGFM
است.
البته تعداد واقعی اعدام ها میبایست زیاد تر باشد چنانچه نهادهای ایران تعداد اعدام ها را معمولاً رسماً تأیید نمیکنند.
در بسیاری از موارد قربانیان کردهای بوده اند که برای حقوق اغلیت ها فعالیت میکردند. IGFM از دولت فدرال آلمان درخواست میکند در این رابطه بلا درنگ فعال شود زیرا زندانیان سیاسی دیگرهم تحت تهدید حکم اعدام هستند.
شمار در هر صورت بالا و غمناک کنندۀ اعدام در ایران سعود هم کرده است. جمهوری اسلامی دارای رکورد بیشترین اعدام ها نسبت به جمعیت میباشد. در ایران حدوداً 74 میلیون نفر زندگی میکنند. فارس ها کمی بیش از نصف جمعیت ایران را تشکیل میدهند, باقی ایرانیان اغلیت های قومی مانند کردها, آذریها, بلوچیان و غیره هستند.
IGFM به این اشاره کرد که حداقل چهارده کرد که برای حقوق اغلیت ها فعالیت میکردند مورد تهدید بلادرنگ اعدام هستند. در این رابطهIGFM در تاریخ 18 ژانویه به وزیر امور خارجۀ دولت فدرال "وستروله" (حزب لیبرال آلمان) مراجعه کرده و علاوه بر آن از نا فعال بودن نمایندگان شواری امنیت اتحادیۀ اروپا و کمیسیون اروپا انتقاد کرد.IGFM
طلبید که نباید تنها به روی برنامۀ اتمی جمهوری اسلامی تمرکزکرد و اجازه نیست که از شکنجۀ سیستماتیک, ارعاب وسیع, بازداشت دگراندیشان و قتلهای سیاسی چشم پوشی کرد و آنها را نادیده گرفت.
جمهوری اسلامی ایران چندین و چند سال است که "میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی" را با وجود اینکه به صورت مکرر و علنی خود را موظف به تعهد به آن کرده است به طور مثل در پی تقاضای عضویت در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحده در سالیان 2006 و 2010 به طور گسترده نقض میکند.
IGFM اشاره کرد که نهادهای مسوول سازمان ملل متحده و اندی از گزارشگران ویژۀ این سازمان به طور منظم توجه را به نقض سنگین حقوق بشر در ایران جلب میکنند و اصلاً قابل درک نیست که چرا شورای امنیت اتحادیه و کمیسیون اروپا هنوز در رابطه با مسائل حقوق بشر در ایران به صورت گسترده نافعال است.
"بهاره هدایت" دانشجو و فعال حقوق زنان به نه سال و نیم حبس محکوم شد.
"بهاره هدایت" که یک دانشجو و فعال حقوق زنان است در سال 1360 در تهران متولد شد. وی از سال 1381 عضو سازمان دانشجویی به نام "دفتر تحکیم وحدت" و به عنوان تنها زن در شورای مرکزی این سازمان میباشد. دفتر تحکیم وحدت 1357 به عنوان قطب مقابل سازمانهای دانشجویی چپگرا و سکولار تأسیس شد. طی سالیان اخیر این سازمان به دو جناه تقسیم شد. جناه اصلاح طلب این سازمان علیه نظام سیاسی حاکم فعالیت میکند.
او در تحقق بخشیدن "کمپین یک میلیون امضا" که دارای اعتبار جهانی است نقش عمده ای داشت و چندین بار بازداشت و حبس انفرادی شد.
"بهاره هدایت" آخرین بار در 31 دسامبر 2009 دستگیر و به 16 مورد من جمله "تبلیغ علیه نظام", "اختلال در نظم عمومی", "شرکت در همایش های غیر قانونی", "اهانت به رئیس جمهور", "اهانت به رهبری", "برقراری ارتباطات با رسانه های خارجی", "اقدام علیه امنیت ملی" متهم شد. او به نه سال و نیم حبس محکوم شد که در زندان اوین تهران پشته سر میگذارد.
در رابطۀ این فرد
"بهاره هدایت" متولد سال 1360 در تهران و همسر امین احمدیان است. وی دو خواهر و یک برادر کوچکتر از خود دارد که با آنها و با پدر مادر در تهران زندگی میکرد.
در سال 1380 او به تحصیل در رشتۀ اقتصاد در دانشگاه تهران پرداخت و سریعاً به یک عضو فعال اتحادیۀ دانشجویی دانشکده تبدیل گشت. 1381 او به عضویت کمیتۀ این اتحادیه برگزیده شد و توانست این سمت را طی سه دورۀ انتخاباتی پیاپی حفظ کند.
همزان فعالیت خود را در بزرگترین سازمان دانشجویی ایران (دفتر تحکیم وحدت) در شعبۀ تهران آغاز کرد. سرانجام فعالیت وی در کمیتۀ اصلی این سازمان ادامه یافت و او در سال 1382 جزء زنان فعالی بود که علیه حکم اعدام یکی از اساتید دانشگاه "دکتور آقاجاری" دست به تظاهرات زدند.
دکتور سید هاشم آقاجاری در تاریخ 8 اوگوست 2002 پس از سخنرانیی مورخ 19 ژوئن 2002 که در آن به یک "پروتستانتیسم و اومانیسم اسلامی" که در چارچوب آن مسلمانان نمی باید کورکورانه رهبران خویش را دنبال کنند دعوت کرد بازداشت شد.
بهاره هدایت جنب فعالیات دانشجویی در عرصۀ حقوق زنان هم فعال بوده و هست. تأسیس کمیتۀ زنان 1384 بزرگترین موفقیت وی بشمار میرود. این کمیته به این سبب تشکیل شد که دختران دانشجو را به همکاری در دانشگاه ها تشویق کند و درخواست های جنبش زنان را که بخشی از درخواست های بنیادی جنبش دانشجویی است به پیش ببرد. در طی همین زمان او به سمت مدیر عاملی "دفتر تحکیم وحدت" برگزیده شد.
در سپتامبر 2006 نقش بزرگی را در به راه اندازی "کمپین یک میلیون امضا" که هدفش برکناری قوانین تبعیض جنسی است ایفا کرد. این کمپین با هدف جمع آوری یک میلیون امضا برای رفع قوانین تبعیضی علیه زنان توسط زنان ? و مردان ? در ایران سازمان دهی میشد.
این کمپین بزرگترین و موفقترین ابتکاری بوده که تا بحال توسط فعالین حقوق زنان در ایران برآورده شده است. "بهاره هدایت" از آغاز در تبلیغ کمپین در دانشگاه ها شرکت داشت. در همان سال او با اکثر آراء به عنوان تنها زن عضو کمیتۀ مرکزی "دفتر تحکیم وحدت" شده و همچنین برای عضویت در کمیتۀ حقوق بشر "دفتر تحکیم وحدت" نامزد شد. از آن زمان وی هر دوره در این سمتها تأیید شد و همچنین به عنوان سخنگوی "دفتر تحکیم وحدت" فعالیت میکرد.
در سال 2010 بهاره هدایت از سوی اتحادیۀ دانشجویی اروپا برای جایزۀ صلح دانشجویی نامزد شد.
دستگیری و محاکمه
در 12 ژوئن 2006 "بهاره هدایت" در یک همایش اعتراضی و پس از برخورد خشن نیروی انتظامی بازداشت شد و دادگاه او را به اتهام "سازمان دهیی همایشهای غیر قانونی" به دو سال حبس انفرادی محکوم کرد.
دادگاه تجدید نظر این حکم را تأیید لکن پنج سال به تعویق انداخت. "هدایت" با شش عضو دیگر"دفتر تحکیم وحدت" در 1386 روبروی دانشگاه امیر کبیر تهران یک اعتصاب اعتراضی علیه بازداشت های خودکامه و شکنجۀ دانشجویان سازمان دهی کرد.
"بهاره هدایت" در تاریخ 13 ژوئیه 2008 دوباره بازداشت و پس از سپری کردن یک ماه حبس انفرادی چندین بار به طور موقت آزاد گردید. وی در ماه مارچ سال 2009 دوباره به دلیل شرکت در یک همایش مسالمت آمیز با خانوادۀ زندانیان سیاسی روبروی زندان اوین دستگیر شد.
این همایش با زور توسط نیروهای امنیتی به پایان برده شد. از زمان انتخابات جدال آمیز ریاست جمهوری در سال 1388 "بهاره هدایت" جزء اسامی در صدر لیست نیروهای امنیتی قرار دارد. نیروهای امنیتی دو بار در 15 ژوئن 2009 و در سپتامبر 2009 سعی کردند که او را در خوانه اش بازداشت کنند.
اهانت به رهبری - تبلیغ علیه نظام - اقدام علیه امنیت ملی
مامورین سرانجام وی را در 31 دسامبر 2009 بازداشت کردند. دادستانی تهران او را مطلع کرد که در 16 نکته از جمله "تبلیغ علیه نظام", "اختلال در نظم عمومی", "شرکت در همایش های غیر قانونی", "اهانت به رئیس جمهور", "اهانت به رهبری", "برقراری ارتباطات با رسانه های خارجی", "اقدام علیه امنیت ملی" مورد اتهام است.
در ماه "می" 2010 "مقیصه" قاضی دایرۀ 28 دادسرای انقلاب اسلامی در تهران "بهاره هدایت" را به دلیل فعالیتهای دانشجوی اش و در امور زنان به نه سال و نیم حبس محکوم شد و دادگاه تجدید نظر این حکم را در ژوئیۀ 2010 تأیید کرد.
شرایط حبس
"بهاره هدایت" در حال حاضر در بند 209 زندان اوین تهران به سر میبرد. در این زندان در شمال غربی تهران که به شکنجه اش معروف است قبل از انقلاب اسلامی در سال 1357 و در دوران شاه هم زندانیان سیاسی حبس میشدند. این زندان به خاطر شرایط حبس غیر انسانی اش معروف است. طبق گزارشات شاهدین عینی زندانیان روزانه مورد اهانت قرار گرفته, تحقیر و شکنجه میشوند.
بیماری در زندان
طبق گزارشات رسیده مورخ به پایان دسامبر 2010 "بهاره هدایت" به التهاب کیسه صفرا مبتلا شده و باید تحت عمل جراحی قرار گیرد. بنابر اطلاعات دریافتی از همسرش "امین احمدی" وی قبل از بازداشتش مبتلا به هیچ گونه بیماری نبوده است. وی شخصاً از فوریۀ 2010 اجازۀ ملاقات همسرش را نداشته است و درخواستهای ملاقاتش توسط دادستان تهران "عباس جعفری دولت آبادی" رد شده است. مدت زیادی است که "هدایت" حتی اجازۀ مکالمۀ تلفونی با همسر خود ندارد.
زمینه
سازمان دانشجویی "دفتر تحکیم وحدت" در سال 1357 تأسیس شده و "معروفترین سازمان دانشجویی ایران" و "سازمان دانشجویی راهبر دموکراتیک ایران" به شمار میرود.
این سازمان به عنوان یک سازمان اسلامی برای مبارزه علیه سازمانهای دانشجویی چپگرا و سکولار به دست ایت الله محمد بهشتی یکی از نزدیکان رهبر انقلاب اسلامی خمینی تأسیس شد.
"دفتر تحکیم وحدت" نقش عمده ای را در گروگان گیری در سفارت امریکا در نوامبر 1979 ایفا کرد. محمود احمدی نژاد یکی از اعضای نشست عمومی این سازمان به شمار میرفت و در ضرب و شتم ها در دانشگاه ها در پی "انقلاب فرهنگی اسلامی" در سال 1358 نقش بزرگی ایفا شد.
در طی این "پاک سازی" کادرهای علمی و دانشجوهای منتقد رژیم دستگیر و پس از آن اعدام شدند. اندکی قبل از انتخاب محمد خاتمی, رئیس جمهور اصلاح طلب, "دفتر تحکیم وحدت" به اصلاح طلبان پیوست. سرانجام در سال 1381 "دفتر تحکیم وحدت" به دو جناح تقسیم گشت. جناح اغلیت محافظه کار دست به طرفداری از احمدی نژاد میزند در حالیکه جناح اکثریت علیه نظام سیاسی حاکم فعالیت میکند.
