Dr. Ahmad Zedabadi - دکتر احمد زیدآبادی

در 2011 آوریل 7 روزنامه نگار ایرانی، احمد زیدآبادی جایزه "آزادی مطبوعات" یونسکو به وی داده شد.

خلاصه

احمد زیدآبادی یکی از افراد مهم در جنبش اصلاحات ایران در نظر گرفته است. او یک روزنامه نگار مشهور، نویسنده، تحلیلگر سیاسی و دبیر کل ادوار تحکیم وحدت و همچنین برنده جایزه قلم طلایی آزادی مطبوعات در سال 2010 از انجمن جهانی روزنامه ها اخبار و رسانه ها (IFRA) است. زیدآبادی چند بار برای کار روزنامه نگاری خود بازداشت شد. در ژوئن 2009 ، مدت کوتاهی پس از انتخابات ریاست جمهوری، او دوباره دستگیر شد و حبس شد و در دسامبر 2009 به شش سال زندان محکوم شد.

اطلاعات شخصی

احمد زیدآبادی در استان کرمان و در سال 1965 به دنیا آمد. همسر وی مهدیه محمدی گرگانی و دارای دو فرزند است. احمد زید در سال 2010 جایزه قلم طلایی آزادی مطبوعات را دریافت کرد.

احمد زیدآبادی کار حرفه ای خود را به عنوان روزنامه نگار در سال 1989، با روزنامه اطلاعات آغاز کرد.  سردبیر سابق روزنامه "آزاد"بود. همینطور با روزنامه همشهری، بی بی سی فارسی و وب‌سایت خبری "روز آنلاین" همکاری داشت. او در مقالات خود از حقوق اقلیت های قومی و مذهبی دفاع کرده. شجاعت و صداقت او مورد تحسین بسیاری از همکاران او هست، حتی کسانی که با عقایدش مخالف هستند.

او عضو انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران و همچنین دبیرکل سازمان ادوار تحکیم وحدت، که یکی از بزرگترین سازمانهای دانشجویی ست، هست. زیدآبادی دکترای خود را در رشته روابط بین الملل در دانشگاه تهران گرفت. او همچنین استاد علوم سیاسی است و در مؤسسات متعدد علمی، از جمله گروه مطالعات ایرانی در موسسه تکنولوژی ماساچوست(ام آی تی) در کمبریج، ایالات متحده آمریکا تدریس کرده.

فرایند دستگیری

در سال 2000 او دستگیر و به جرم تشفیش اذهان عمومی و اقدام علیه امنیت ملی به 13 سال زندان محکوم شد. در ماه مارس 2001 به قید وثیقه آزاد شد. و در سال 2003 مجددا دستگیر شد. این‌بار او به 23 ماه زندان و پنج سال از کلیه فعالیت های عمومی و اجتماعی، از جمله روزنامه نگاری محروم شد و در سال 2004 از زندان آزاد شد.

قبل از انتخابات ریاست جمهوری 12 ژون 2009، او به در کمپین انتخاباتی مهدی کروبی(سیاستمدار مخالف حکومت) کار می‌کرد و مدت کوتاهی بعد از تقلب انتخاباتی در 21 جون 2009 بازداشت و به زندان منتقل شد. یه هفته بعد از بازداشت او اعتصاب غذا کرد و بعد از 17 روز به بیمارستان منتقل شد. بر اساس گزارش‌ها پزشک او را متقاعد کردند که به اعتصاب غذا پایان دهد.

در 8، 2009 تلویزیون او را در دادگاه عمومی نشان داده بود. در مدت بازداشت  او را در سلول انفرادی نگه داشته بودند و برا گرفتن اعتراف تلویزیونی مورد شکنجه واقع شده بود. در دادگاه‌ی که از تلویزیون پخش شد آثار شکنجه بر صورت او ثابل مشاهده بود، با این وجود آنها موفق نشدند از او اعتراف تلویزیونی بگیرند.

شرایط زندان

همسر او مهدیه محمدی گرگانی، بعد از دیداری که با او در زندان داشت گفت، به دلیل فشار های بسیار زیاد، احمد در شرف خودکشی است. برای اولین بار در 17 اگوست 2009 اجازه ملاقات به آنها داده شد.او از شرایط سخت فیزیکی و کم بود امکانات پزشکی خبر داد. احمد زیدآبادی در ابتدا در سلولی مانند قبر و بیسار کوچک برای مدت طولانی بازداشت بوده.

بار بعد، در اواسط سپتامبر 2009 آنها توانستند ملاقات کنند. احمدزیدآبادی به همسرش گفت که در طول بازجویی مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. در مصاحبه ای در تاریخ 23 سپتامبر 2009 ، او گفت : بازجو به همسرش گفته : "ما دستور داریم تا کاری کنیم که تو نسبت به نامه انتقاد از رهبری اعلام برائت کنی، حتا اگر لازم باشد تمام کاغذهایی را که نوشته ای به خوردت بدهیم".

در 23 نوامبر سال 2009 او به شش سال زندان محکوم شد. او همچنین از هر نوع فعالیت های اجتماعی و سیاسی محروم شد. این بدان معنی است که زیدآبادی در ایران ممکن است هرگز نتواند دوباره چیزی بنویسد. او همچنین پس از آزادی از زندان باید به تبعید در شهرستان گناباد در شمال شرقی ایران به مدت به پنج سال زندان برود. وی در زندان اوین تهران در اولین بازداشت بود ، اما در تاریخ 1 فوریه 2010 ، به یکی از نزدیک ترین شهرستان تهران، کرج انتقال داده شد.

احمد زید زندان رجایی شهر با هیچ زندانی سیاسی دیگری هم بند نیست، اما در این زندان معمولن جنایتکاران ، دزدان و قاتلان زندانی میشوند. شرایط بهداشتی در این زندان برای زندانی ها انسانی نیست. در این میان کیفیت آب غیر قابل قبول است و خطر ابتلا به ایدز با عفونت بسیار بالا است.

زمینه

زیدآبادی به همراه بیش از چهل نفر دیگر از روزنامه نگاران بعد از انتخابات ریاست جمهوری در ایران بازداشت شدند. حدود 100 نفر از حامیان اصلی جنبش اصلاحات در دادگاه با اتهام "انقلاب نرم" مواجه و متهم به برنامه ریزی برای سرنگونی حکومت دینی مذهبی  شده اند. حداقل 26 روزنامه نگار دیگر هنوز در زندان هستند، دادگاه برخی از آنها برگزار واز پنج تا نه سال به زندان محکوم شده اند.

Seite weiterempfehlen

Seite ausdrucken