Nazanin Khosravani, روزنامه نگار نازنین خسروانی باید به خاŸ
روزنامه نگار نازنین خسروانی باید به خاطر "ت&#
در دو نوامبر سال 2010 روزنامه نگار ایرانی، نازنین خسروانی دستگیر شد. در حال حاضر او در زندان اوین در سلول انفرادی نگهداری می شود و در انتظار دریافت حکمش توسط دادگاه برای مدتی ازاد شده است.
هیچ یک از اتهامات مطرح شده به طور رسمی تایید نشده است، با این حال دادستان تهران گفته است که او به جرم "اقدام علیه امنیت ملی" و "تبلیغ علیه نظام" محاکمه خواهد شد. به نظر می رسد که گزارش مستقل خودش اساس بازداشت وی باشد.
زندان اوین به سبب شرایط وحشتناک اش به ویژه در زمستان که درجه حرارت تقریبا غیر قابل تحمل می شود، به خوبی شناخته شده است. همچنین که وی تا کنون به ندرت اجازه تماس با خانواده اش را داشته است.
مشخصات فردی
در 31 مارس 1976، روزنامه نگار ایرانی، نازنین خسروانی متولد شد. او در رشته روزنامه نگاری تحصیل کرده است و در حال حاضر مجرد و بدون فرزند است و تا زمان دستگیری اش به همراه پدر و مادر خود در تهران زندگی می کرده است.
به گفته خانواده اش، او از مشکل قلبی رنج می برد و وضعیت روحی روانی او معلوم نیست. و آنچنان که زندانیان پیش از این گزارش داده اند، زندانیان غالبا بدون در نظر گرفتن بیماری، بدرفتاری و شکنجه انجام شده، مجاز به دریافت درمان نیستند.
حتی تهدید و ارعاب هم ماو را متوقف نکرد
گفته می شود که نازنین خسروانی با بیش از 15 روزنامه ، مجله، رسانه آنلاین و ناشر اصلاح گرا همکاری میکرده است که همگی ممنوع اعلام شده اند و یا با وسایل دیگر بسته شده اند. به همین سبب نیز نازنین خسروانی از ابتدای سال 2010 قادر به ادامه کار به عنوان یک روزنامه نگارنبوده است. گذشته از این او با مطبوعات شناخته شده دیگری همچون بهار، نوروز، دوران امروز، کارگزاران و سرمایه، صبح امروز و شرق نیز کار کرده است. نازنین خسروانی البته عضو هیچ حزب و یا گروه سیاسی نبوده است. برای درک ISHR ، باید گفت مه در واقع او تنها به سبب کارش به عنوان روزنامه نگار ، کسی که تسلیم ارعاب دولت نشده و به ارائه گزارش مستقل خود ادامه داده، زندانی شده است.
دستگیری و محاکمه
سه شنبه، دوم نوامبر 2010 ، نازنین خسروانی دستگیر شد. ماموران امنیتی جمهوری اسلامی به پدر و مادرش دستور داده اند که اجازه ورود به خانه را به آنها بدهند. آنها هیچ حکم بازرسی به همراه نداشتند و اگر پدر و مادر وی همکاری نمی کردند آنها اعمال زور می کردند.
هیچ نشانی از محل نگهداریش نبود
پس از ان خانواده اش با پلیس تماس گرفتند، که نهایتا هویت افسران امنیتی را تائید کردند. بنابراین خانواده راضیت به تجسس خانه دادند .ماموران امنیتی اقدام به ضبط تمام نوت بوک ها و وسایل شخصی، بدون دادن رسید کردن. برای روزها پدر و مادر نازنین از علت بازداشت دخترشان و محل نگهداری وی بی اطلاع بودند. بعد از سه روز، یعنی دقیقا 5 نوامبر 2010، نیروهای امنیتی ایران، برای بار دوم منزل پدر و مادر نازنین را مورد تجسس قرار دادند. و در تاریخ 26 دسامبر 2010، دادستان استان تهران، عباس جعفری دولت آبادی در گفتگو با خبرگزاری دولتی ایرنا ، با اشاره به نازنین خسروانی، اعلام می کند که وی متهم به "اقدام علیه امنیت ملی" و "تبلیغ علیه نظام" است. تا به حال، اما محاکمه وی د رهیچ دادگاهی صورت نگرفته است. وکیل نازینی خسروانی، خانم فریده غیرت، یکی از وکلای برجسته حقوق بشر در ایران، حق دسترسی به پرونده نازنین را نداشت.
خانم غیرت که همراه با برنده ایرانی جایزه صلح نوبل، شیرین عبادی و برخی دیگر از فعالان شناخته شده حقوق بشر، "مرکز مدافعان حقوق بشر" را بنا نهادند که البته بدون هیچ زمینه قانونی، توسط دولت ایران بسته شده است و بسیاری از کارکنان آن-- که همگی داوطلب بودند ? بازداشت، تهدید و یا به نوعی اذیت شده اند.
شرایط در زندان
نازنین خسروانی به زندان اوین فرستاده شد که به سبب شکنجه گرانش مشهور است. زندان اوین در شمال غرب تهران واقع است و در اصل به عنوان یه بازداشتگاهی طراحی و ساخته شده که برای پیش از دادگاه است. البته که پیش از این نیز در سالهای قبل از انقلاب اسلامی در سال 1979 ، در دوران سلطنت شاه، زندانیان سیاسی دستگیر شده به اینجا منتقل می شدند. زندان اوین به رفتار غیر انسانی، خودسرانه، بدرفتاری و شکنجه معروف می باشد.
به گفته شاهدان در اوین تحقیر و شکنجه زندانیان روشی متعارف است. خسروانی است در اوین در سلول انفرادی در بند 209 ، که توسط سازمان امنیت کنترل می شود نگهداری می شود.
تا کنون، او تنها چند تماس کوتاه با خانواده خود داشته است: یکبار یک تماس تلفنی در تاریخ 8 نوامبر 2010 و بعد یک دیدار کوتاه در تاریخ 30 دسامبر 2010 و در 13 ژانویه ، 2011. حتی در سرمای نیمه زمستان، لباس مناسبی به او داده نشده بود و خانواده اش هم اجازه نداشتند تا لباس گرمی به او ارائه کنند. در بخشی از زندان اوین که او نگهداری می شد، هیچ تختی وجود ندارد و حتی در زمستان، زندانیان مجبورند بدون پتو روی زمین بخوابند.
بر اساس منابع IGFM ، داخل زندان های ایران زنان به طور منظم در معرض ضرب و جرح جنسی، تحقیر و حتی تجاوز به عنف قرار می گیرند. د رمواردی گفته شده که روحانیون زندانیان زن را به عقد پاسداران در می آوردند. چرا که بر اساس قوانین ایران تجاوز به عنف از سمت شوهر به زن معنا ندارد و توصل به زور هم از حقوقو مرد در رابطه جنسی می باشد. هر چند که این ادعا را حتی اگر افراد رده بالایی از حکومت نیز این مسئله را تائید کنند، باز جمهوری اسلامی رد می کند.
سابقه فعالیت
پس از تقلب در انتخابات ریاست جمهوری 12 ژوئن ، 2009 و تظاهرات های بعد از آن ، دولت و شبه نظامیان، سرکوب خود را بطور قابل توجهی بر روزنامه نگاران افزایش داده اند. پلیس، دادستانی، سرویس اطلاعاتی، و نیروی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی بسیج، همگی برای جلوگیری از انتقاد نسبت به دولت و نظام جمهوری اسلامی تلاش کردند. بسیاری از روزنامه نگاران، و وبلاگ نویسان اصلاح طلب مورد تهدید، آزار و شنکجه های سخت و بازداشت قرار گرفتند که اغلب بدون محاکمه صورت می گرفت و بسیاری دیگر به چندین سال زندان محکوم شدند، آن هم در شرایطی که اجازه آزادی ها و مرخصی هایشان نیز در ازای وثیقه های سنگین عملی می شد، هرچند که البته همین مجوزها با وثیقه های سنگین برای بسیاری نیز اصلا صادر نمی شد. و غالبا همه متهم به "به خطر انداختن امنیت ملی" ، "تبلیغ علیه نظام" و یا "توهین به رهبر" بودند. البته که وثیقه ها با توجه به سطح در آمدها در ایران رقم هایی نجومی محسوب می شود. و همواره روزنامه نگاران تحت تهدید بازداشت های جدید قرار دارند.
